تبلیغات
> ....................................*************************************خوش آمدید دوستان********************************************.............................. ** ئاڵای نیشتمان ** - رباعیات عمر خیام

ای صاحب فتوا ز تو پُرکارتریم

                  با این ھمه مستی ز تو ھُشیارتریم

تو خون کسان خوری و ما خون رزان

                  انصاف بده، کدام خونخوارتریم؟

 

شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی

                   ھر لحظه به دام دگری پا بستی

گفتا شیخا ھر آن چه گویی ھستم

                 آیا تو چنان که می نمایی ھستی

 

می خور که به زیر گل بسی خواھی خفت

             بی مونس و بی رفیق و بی ھمدم و جفت

زنھار به کس مگو تو این راز نھفت

            ھر لاله  که پژمرد نخواھد  بشکفت

 

گویند بھشت عدن با حور خوش است

               من می گویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

               کاواز دھل برادر از دور خوش است

 

من ھیچ ندانم که مرا آن که سرشت

                   از اھل بھشت کرد یا دوزخ زشت

جامی و بتی و بربطی بر لب کشت

                  این ھر سه مرا نقد و ترا نسیه بھشت

  

گویند که دوزخی بود عاشق و مست

                قولی است خلاف دل، در آن نتوان بست

گر عاشق و مست دوزخی خواھد بود

                فردا باشد بھشت ھمچون  کف دست

 

فصل گل و طرف جویبار و لب کشت

                با یک دو سه دلبری حور سرشت

پیش آر قدح که باده نوشان صبوح

               آسوده ز مسجدند و فارغ ز بھشت

 

گویند بھشت و حور عین خواھد بود

                  وآنجا می ناب و انگبین خواھد بود

گر ما می و معشوقه گزیدیم چه باک

                   آخر نه به عاقبت ھمین خواھد بود

 

گویند بھشت و حور و کوثر باشد

               جوی می و شیر و شھد و شکر باشد

پر کن قدح باده و بر دستم نِه

               نقدی ز ھزار نسیه  بھتر  باشد

  

یاران موافق ھمه از دست شدند

               در پای اجل یکان یکان پست شدند

بودیم به یک شراب در مجلس عمر

             یک دور ز ما پیشتَرَک مست شدند

 

خیام اگر ز باده مستی خوش باش

              با لاله رخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جھان نیستی است

            انگار که نیستی چو ھستی خوش باش

من بی می ناب زیستن نتوانم

                  بی باده کشیدن بار تن نتوانم

من بنده آن دمم که ساقی گوید

                 یک جام دگر بگیر و من نتوانم

 




طبقه بندی: اشعار فارسی،

تاریخ : یکشنبه 22 بهمن 1391 | 04:29 ب.ظ | نویسنده : فرزاد نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.