تبلیغات
> ....................................*************************************خوش آمدید دوستان********************************************.............................. ** ئاڵای نیشتمان ** - رباعیات دل آوای

آنكه خوانمش نیست بجز حضرت دوست

               دنیا به جمال حضرت دوست نكوست

گر شود جدای استخوانم از پوست

               گر خاك شوم ذره شوم جلوه اوست

 

 یكدم به بنای من و تو پردازند

                و آنگاه بیك  آه  برون  اندازند

این كوزه گران كه در هنر اعجازند

                از خاك من و تو كوزه ها می سازند

 

ما جمله مسافران این خرگاهیم

               در گردش گردونه پری از كاهیم

این چند صباح قید و بند جاهیم

               در   آخر  كار بسته  یك  آهیم

 

 می ساخت ظریف كوزه ای كوزه گری

                     بشنید به ناله كوزه دارد خبری

كز خاك من امروز تو داری هنری

                     وز خاك تو سازند بفردا اثری

 

ای مرغ سحر بخوان سرودی خوشخوان

                   انداز مغنی طربی در دل و جان

كاین باد صبا بگوش بیدی لرزان

                 خواند كه زهی چند صباحی مهمان

 

دل بر عشوه پیرزن دهر مبند

                 كز حیله و نیرنگ بسازد لبخند

دلبری كند عروس صد چهره حریف

                بنشسته بپای عقد دامادی چند

 

كاهی و گلی كه چین دیواری بود

               خاكش دل خون عاشق زاری بود

كاهش همه گلهای گلستانی بود

               آبش سبب  تشنه  لبی  جاری  بود

 

از دست اجل فتاد پیمانه عمر

                 بشكست و بریخت می جانانه عمر

گفتم به كجا آمده ام گفت مپرس

                 دنیا گذرانی ست به میخانه عمر

 

انگور بدیم و در دل خم شده ایم

               در شهد شراب خویشتن گم شده ایم

زان آتش عشق سالها جوشیدیم

              كاین سان می مستانه مردم شده ایم

 

ابری بگریست سبزه ها آخته شد

            بلبل چه خوش عاشقانه دلباخته شد

از نغمه بلبل و صفای تن گل

           اسباب جلای جسم و جان ساخته شد

ای ساقی جانانه ، بازآ تو به میخانه

            رسوای جهانم كن ، مستم كن و دیوانه

ای دل دل دیوانه ، تا چند زنی چانه

            گر معرفتی جستی ، جستی ز ریاخانه

 

بنشین ببرم ساقی ، مست از می نابم كن

           بیگانه زخویشم كن ، پرشور و خرابم كن

پركن قدحی ساقی ،عمری نبود باقی

           زان باده جانانه ، گلگون چو شرابم كن

 




طبقه بندی: اشعار فارسی،

تاریخ : یکشنبه 22 بهمن 1391 | 03:13 ب.ظ | نویسنده : فرزاد نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.